Met een enkele kerstmarkt per jaar als notoire uitzondering, heb ik een gloeiende hekel aan slenteren langs kraampjes. Gewoon omdat het moet, werd Batibouw dit jaar aan dat uiterst korte lijstje toegevoegd.
Batibouw 2010
Dat de grootste bouwbeurs van België georganiseerd wordt op het moment dat ik zowel lening als ruwbouwmaterialen moet kiezen, zou in principe gunstig moeten zijn. Via een goeie wind viel me een kaart voor de eerste twee dagen te beurt, dagen die voorbehouden zijn voor professionals. Als undercoverparticulier baande ik me dus een weg door de verschillende hallen en standen, met verbeten blik op zoek naar een stapel folders, enkele adressen en een pak goeie tips.
M’n kalmte en zen werden enkel op proef gesteld op de stand van de immotheker. Op de vraag of een vrijblijvende offerte en advies tegenwoordig gepaard gaan met een prijskaartje (naar verluid 300 euro!) wou de man me geen antwoord geven. Zelfs niet nadat ik de vraag op vijf verschillende manieren had verwoord. “Bij een eerste gesprek zal dat wel duidelijk worden. Je kan hier een afspraak maken met één van onze specialisten. ” Dat de man zelf specialist was (kantoorhouder) en dat er verder op de stand geen kat te bespeuren viel, maakten blijkbaar niet uit: die informatie zou ik niet krijgen.
Maar dat ik een halve dag verlof ga nemen om een antwoord te kennen dat m’n mij op Batibouw pertinent weigert, dat zie je van hier.
Beste heren immoth€k€rs: veel succes met de nieuwe werkwijze, maar daarvoor pas ik…
Groot gelijk!
Ik ben wel langs geweest bij Immotheker. Zeer interessant gesprek. Maar ze konden me weinig effectieve informatie geven: na het tekenen van een contract gingen ze het allemaal eens uitrekenen aan de hand van mij persoonlijke behoeftes.
Na dat gesprek bleef er een vochtig gevoel achter… enkele dagen later nog een zeer irritant, onbeleefd, bedreigend telefoontje van gekregen. Maar daar is het stalken dan ook gestopt…